بچه های دست فروش افتخار مدارس استرالیا
ساعت ٦:٢٠ ‎ب.ظ روز شنبه ۸ امرداد ۱۳۸٤  

اگر روزی گذرتان به استرالیا افتاد و در خیابان های شهری مثل ولونگنگ بچه های دبستانی را جعبه ی شکلات به دست مشغول معامله دیدید تعجب نکنید.

سه شنبه ی این هفته از طرف مدرسه، یک بسته شکلات ۴۸ تایی به هر دانش آموز  دادند که هر شکلات را یک دلار بفروشند و ۴۸دلار  به مدرسه بر گرداند. سود حاصل از فروش شکلات ها در جهت خرید وسائل  برای دانش آموزان و ساخت و گسترش مدرسه خرج می شود.

مدیر مدرسه در هفته نامه ی این هفته ضمن تشکر از والدین برای همکاری تاکید کرده وقتی دانش آموزان پول را به مدرسه بر می گردانند یک جایزه ی کوچک هم به آنها خواهد داد.

این برنامه همه ساله در مدارس اجرا می شود. سه سال پیش وقتی پسرم برای اولین بار با یک جعبه شکلات به خانه آمد و می خواست دوره بیافتد و شکلات بفروشد برایم نگران کننده بود.

خیلی سخت بود قبول کنم پسرک هفت ساله ی من  یک جعبه شکلات دستش بگیرد و کنار خیابان گردنش را کج کند تا شاید یک نفر لطف کرده و شکلات ۵۰ سنتی را یک دلار از او بخرد. ولی با اصرار خودش که نمی خواست در این کار خیر! از دوستانش عقب بماند،  قبول کردم. او هم با جدیت شروع به کار کرد و در نهایت با فروش بیشتر شکلات ها به من و خواهرش، هر دو دلی سیر شکلات خوردند.

امسال، همان روز اول به هر زحمتی بود مقداری از شکلات ها را فروخت و برای این که زود تر به جایزه برسد ۴۸ دلار در پاکت گذاشت و به مدرسه برد ...از جایزه هم خبری نبود. حالا من مانده ام و کلی شکلات گران که تنها مشتری آن بچه های خودم هستند.

سیاست جالبی در اداره ی مالی مدارس دارند. به طرق مختلف از والدین پول می گیرند.به عنوان مثال هر هفته تحت عنوان کلاس ورزش، چند دور بچه ها را دور حیاط می چرخانند یا روری تشک بالا و پایین می پرند و ۳دلار می گیرند. یا مثلا با دعوت (احتمالا رایگان) از یکی دو نفر، ساز و آواز به راه میاندازند و از هر دانش آموز ۵ دلار می گیرند. بعضی از برنامه ها  ثابت است. هر سال بچه ها را یک روز پیاده به پارک می برند و بعد از ظهر به مدرسه بر می گردانند، بدون این که یک سنت خرج برایشان داشته باشد، و بابت این گردش کلی پول از والدین می گیرند. البته ناگفته نماند که شرکت در کلیه ی این فعالیت ها اختیاری است ولی دانش آموزی که شرکت نکند مجبور است همه ی ساعت را در کلاس مشق بنویسد با این کار عملا والدین مجبور به پرداخت هزینه های غیر منطقی تفریحات فرزندشان می شوند. این در حالی است که هر دانش آموز غیر استرالیایی سالانه ۴۵۰۰ دلار برای تحصیل اجباری فرزندش، در مدارسی که سطح کاریشان واقعا جای بحث دارد، پرداخت می کند.


کلمات کلیدی: