ايرانی هر جا باشد ايرانيست

قبل از آمدن به استراليا از شنيدن خاطرات بعضي دوستان که تازه از خارج برگشته بودند ذهنيت بسيار بدي از روابط ايراني ها با يکديگر در خارج از کشور پيدا کرده بودم. مثلا دوستي که بعد از چهار سال زندگي در فرانسه همسايه ي ما شده بود مي گفت، حسادت و فرصت طلبي بعضي از هموطنان در دانشگاهشان باعث از دست دادن فرصت هاي بسياري براي ايراني ها شده است. گاهي که صحبت از محل سکونت مي شد بعضي با تکيه به تجربه ي خودشان پيشنهاد مي دادند دور از محله هاي ايراني سکونت داشته باشيم بهتر است.<?xml:namespace prefix = o ns = "urn:schemas-microsoft-com:office:office" />

بعد از سکونت در استراليا ذهنيتي کاملا متفاوت با تجربيات دوستانم پيدا کردم.

 زندگي ما که قرار است چند سالي را در اينجا بمانيم و بعد از تمام شدن درس به ايران برگردم با زندگي اشخاصي که سال ها در اينجا بوده اند و يا قرار است براي هميشه اينجا باشند متفاوت است.

حتي ايراني هايي که براي تحصيل در اينجا هستند و همگي قصد دارند به وطن بازگردند نيز مثل هم فکر نمي کنند چرا که هر کدام شرايط متفاوتي در ايران و استراليا دارند. جداي از مسائل احتماعي با توجه به طرز تفکر و شرايط فردي نگاه به زندگي هم متفاوت است.با وجود اين تا آن جا که من در جريان زندگي ايراني هاي ساکن ولونگنگ بوده ام روابط خوبي بينشان حاکم است.

 

شايد شرح مختصري از جمع ايراني ها در ولونگنگ براي کساني که در ايران هستند و تا کنون در خارج  از کشور زندگي نکرده اند و مخصوصا آن هايي که به فکر آمدن هستند، جالب باشد.

 

در ولونگنگ تعداد زيادي خانواده ي ايراني زندگي مي کنند. خيلي زياد ديده ام در کوچه و خيابان افرادي ناشناس فارسي صحبت مي کنند.

منزل ما روبروي دانشگاه ولونگونگ در ساختمان هايي معروف به گرچوئيت هوس واقع است.در ساختماني که ما ساکنيم 6 واحد مسکوني وجود دارد. واحد رو به روي ما مهمانسراي دانشگاه است و تا به حال افرادي از کشور هاي مختلف از جمله ايران در اين واحد همسايه ي ما بوده اند (تجربه ي بسيار ارزشمندي برايمان به همراه داشته است) و 5 واحد ديگر به غير از يکي همه ايراني هستيم. در ساختمان هاي اطرافمان به همين ترتيب همسايگان خوبي از ايران داريم. واقعا براي من غربت و تنهايي و بي همزباني در اين جا اصلا وجود ندارد . در ايران که بوديم اين همه با همسايه ها رفت و آمد نداشتيم. مخصوصا وقتي در تهران زندگي مي کرديم  روابط و رفت و آمد بين همسايه هاي ما بي معني بود.

معمولا در بدو ورود دانشجوهاي جديد، قديمي تر ها به ديدنشان مي روند و براي آشنايي بيشتر به صرف شام دعوتشان مي کنند. اين ارتباط هاي خانوادگي گرم و صميمي در ماه رمضان به اوج خود مي رسد. بهترين خاطراتم از ماه رمضان در استراليا رقم خورده است. کمتر شبي در ايام ماه مبارک تنها افطار کرده ايم. مهماني هاي مفصل ماه رمضان و شب نشيني هاي گرمش را هرگز از ياد نخواهم برد. عيد نوروز هم فرصت مناسب ديگري است که همه ي ايراني ها را گرد هم جمع مي کند.  

اين روابط دوستانه با ساير دانشجوياني که رفت و آمد خانوادگي نداريم هم، در جريان است.

در اين شهر کوچک خوش آب و هوا هموطنان عزيزمان يار و غمخوار همديگر هستند. هنگام بروز مشکل جمع غالب دوستان دست خير براي کمک پيش مي آورند.

گروه ديگري از ايراني هاي ساکن در اينجا را افرادي با سابقه ي اقامت بلند مدت و ويزاي دائم يا تابعه استراليا تشکيل مي دهند. روابط ما با اين گروه زياد نيست فقط در حد مراودات اجتماعي و کاري با آن ها سر و کار داشته ايم که خوشبختانه اکثرا مهربان و خوش برخورد هستند.  مثلا پزشکاني که سالهاي زيادي در اينجا بوده اند و هنگام صحبت فارسي و انگليسي را به هم مي آميزند. ما براي مداوا آنها را برمي گزينيم و از وجودشان خرسنديم.

بيمه اي که ما را تحت پوشش قرار مي دهد بخشي از هزينه هاي درمان را تقبل مي کند. باقيمانده ي هزينه را اصطلاحا گپ (با فتح گ) مي گويند که خود بيمار ناچار به پرداخت آن است. در بعضي معالجات از جمله دندان پزشکي و چشم پزشکي مبالغ، بسيار بالاست. در هر  دو مورد ما از وجود هموطنان خوبمان که گپ نمي گيرند بهره منديم. در مورد ساير مشاغل از قبيل فروشندگي هم به هکذا... اوايل نمی دانستم اين همه ايراني در ولونگنگ زندگي مي کنند......

اين مطلب ادامه دارد

 

اين هفته ساعت 10 چهار شنبه شب، شبکه ي اس بي اس يک فيلم ايراني پخش مي کند به نام طلاي سرخ. من اين فيلم را تا به حال نديده ام. اميدوارم زياد وجه ي برون مرزيش بد نباشد گو اين که به نظر ميرسد هدف از نشان دادن فيلم هاي ايراني چيزي جز خراب نشان دادن اوضاء ايران نيست.

 چند روز گذشته تلويزيون استراليا تصوير احمدي نژاد را به همراه اخبار داغ و آتشين زياد نشان ميدهد. احتمالا در ساير نقاط دنيا هم اخبار مربوط به ايران به همين داغي پخش مي شود.

/ 39 نظر / 25 بازدید
نمایش نظرات قبلی
ريحانه

مدتی ميشه که با وبلاگتون آشنا شدم. امروز به اينجا لينک دادم و صميمانه از اشنايی باشما خوشحالم با مهر...

سعيد

بنام خدا. سلام. وقت به خير. مطلب جالب و ويژه ای بود. باز هم از اينها بنويسيد. فکر کنم در باره طلای سرخ برای شما نوشته ام. فيم سياهی است. البته آنها (خارجيها) شايد مفهوم حاجی را نفهمند ولی فيلم روان و جالبی است. از کارگردانی که بادکنک سفيد را ساخته!!! لينک بازتابی که برايم داده بوديد کار نمی کند. لطفا متن آن را برايم بفرستيد. ممنون

فاطمه

اکرم جان سلام.این نوشته ات برام خیلی جالب بود.خوشحالم که ایرانی هر جا باشه ایرانیه :) امیدوارم همونطور که خودت گفتی دوری از وطن برای شما زیاد سخت نباشه و به سلامت و با موفقیت به وطن و آغوش گرم خانواده برگردید.موفقیت همه ایرانی ها هر جا باشند آرزوی منه. :)

عشقی

سلام اکرم جان از ديار پر مهر ايران به شما سلام دارم که چنين در غربت وطن را فراموش نکرده ايد منتظر حضور سبزتان هستم عشقی

علی

سلام شما تصميم دارید ماهی يه مطلب بنويسيد؟

REDWINEشراب سرخ

سلام . وبلاگت مثل سابق جا الب است . اگر به طنز سياسی علاقه داری به ما سر بزن . هر روز اين وبلاگ اپ ميشه . بیا تو این مسابقه شرکت کن . طنز سياسی دنباله دار..... با تبادل لوگوهم موافقم . تو چی؟

صليب نقره ای

ذهن آدمی را می توان به باغی تشبیه کرد که می تواند هوشمندانه کاشته شود یا وحشیانه رشد کند اگر چه خواه کشت شود وخواه نادیده گرفته شودباید ثمره ا ش را به بار آورد وبه بار می آورد .اگر بذر سودمندی در آن کاشته نشده باشد انبوهی ازبذر علفهای هرز در آن می روید وهمجنس خودراتولید خواهدکرد همان گونه که باغبان باغش را می درودو از علفهای هرز پاک می کند ودر آن گلها ومیوه های مورد نظر را میکارد . آدمی نیز بایدمراقب باغ ذهنش باشدو آن را از اندیشه های ناپاک و نادرست وناسودمندبپالاید وگلها ومیوه های اندیشه ها ی پاک ودرست وسودمند رادر آن بپروراند با پیروی از این فرایند آدمی دیری یا زود در می یابد که باغبان اصلی جان خویشتن و رهبر زندگی خویشتن است همچنین در درونش قوانین اندیشه را کشف می کند وبا دقتی روز افزون د رمی یابد که چگونه نیروهای اندیشه وعناصرذهن در شکل بخشیدن منش و اوضاع و شرایط وتقدیرش به کار سرگرمند...سلام خوفی...خوشی...اپ نمی کنی ...من اپم...اسمونی باشی...

قهوه چی

اينجا هم روابط بين ايرانيان بهتر از آن چيزی است که قبل از آمدن تصور ميکردم ولی نکته ای که شايد در مورد استراليا بايد در نظر داشته باشيد اين است که مهاجران استراليا عمدتا کسانی هستند که بعضا تحصيلات خوبی دارند و تنها برای يک زندگی بهتر راهی آنجا شده اند (مهاجران دائم را منظورم هست). اما در کشوری مثل فرانسه بسياری از پناهندگان وجه سياسی دارند و روابط نامناسب ايرانيان ريشه در سالهای بعد از انقلاب دارد که تب کارهای سياسی داغ تر بوده است. شايد همسايه شما که تجربه زندگی در فرانسه را داشته هم زياد نادرست نگفته باشد.

الهام

سلام .با نظرتون موافق نيستم.ايرانی هر جا باشد ايرانی هست .ولی ايرانی ها اخلاق های مزخرفی دارند که بايد ازشون پرهيز کرد. در طول مسافرتن به هندوستان فقط از يک نفر متلک ناجور شنيدم اون هم ايرونی بود.تو اجتماعات ايرونی های خارج از کشور هم شرکت کردم خيلی جلف بودند. مخصوصا دخترهاشون .حالا به نظرم شانسته که دور و برت همه آدم حسابيند .