سفر به عتبات عالیات (قسمت چهارم)

پس از گذشت سه شبانه روز راهی کربلای معلا شدیم. زیارت سید‌الشهدا آرزوی بزرگ همه‌ی شیعیان، اینک نصیب ما می‌شد. تمام طول راه به یاد پدربزرگ مرحومم بودم که چقدر آرزوی زیارت داشت ولی راه کربلا بسته بود و او در آخرین لحظات عمرِ با برکت و شریفش، در حالیکه گویا دیگر تعلقی به این عالم مادی نداشت، دم از زیارت می‌زد. پدربزرگ نام سید بزرگواری را بر زبان جاری کرد که سال‌ها پیش به رحمت حق تعالی رفته بود. مثل آن که سید، در اتاق حضور داشته. پدربزرگ به اطرافیان گفته بود که قرار است با ایشان به کربلا برود. طولی نکشید که پدربزرگ هم به دیدار حق شتافت و دفتر صد ساله‌ی زندگی ایشان بسته شد -خدا رحمتشان کند-

در راه مداح کاروان، آقای حسینی، نوحه می‌خواند و فضای اتوبوس آکنده بود از نجوای یا حسین. مدت زیادی نگذشت که به مقصد رسیدیم. خدا را شکر هتل ما نزدیک حرمین شریفین بود و این برای ما که با شهر آشنایی نداشتیم سعادت بزرگی بود. می‌شد پیاده و حتی تنها، هر وقت هوای زیارت به سرمان می‌زد به حرم مشرف شویم. تا آن جا که ما دیدیم کربلا از نظر نظافت و امنیت وضعیت مناسب‌تری نسبت به نجف داشت.

زیارت حرم مطهر سیدالشهدا (ع) باید نصیب هر عاشق و آرزومندی بشود، نمی‌توانم حال و هوای آن را در کلمات بگنجانم. ضریح مطهر امام حسین علیه‌السلام به مرقد حضرت علی اکبر علیه‌السلام متصل است. شکل شش گوشه‌ی ضریح نیز به همین علت است. نزدیک ضریح قبور سایر شهدای عاشورا قرار دارد. و کمی دورتر مرقد حبیب‌بن مظاهر، گودال قتلگاه در ضلع قبله قرار دارد و اکنون به صورت مکانی زیارتی در آمده است. روبروی قتلگاه مرقد سید ابراهیم مجاب فرزند سید محمد العابد و نوه‌ی امام موسی بن جعفر علیه‌السلام قرار دارد.

پس از گذشتن از راهی کوتاه که بین‌الحرمین نامیده می‌شود به حرم مطهر حضرت ابوالفضل می رسیم. این حرم شریف نیز چون حرم امام حسین علیه‌السلام دارای ده باب است که از صحن ها به خیابان های اطراف باز می‌شود.

تل زینبیه زیادتگاه کوچکی خارج از حرمین است و محل قطع دو دست مبارک حضرت اباالفضل عباس نیز دو مکان مقدس بسیار کوچک در کوچه‌های نزدیک به حرمین‌اند که برایشان دو ضریح کوچک ساخته‌اند. همچنین مرقد مطهر طفلان مسلم و حربن یزید ریاحی نیز در نزدیکی کربلای معلاست که به دلیل بازسازی، کاروان ما از زیارتش محروم شد. از مکان‌های زیارتی و دیدنی دیگر می‌توان به مدائن اشاره کرد که در نزدیکی بغداد است و مرقد حذیفه بن الیمان، عبدالله بن جابرانصاری و طاهر بن زین العابدین علیه السلام و سلمان فارسی در آن جا است. کاروان ما موفق به زیارت این مکان نشد.

سه شب اقامت در کربلا به سرعت گذشت و ما راهی سامرا و کاظمین شدیم. پیش از آن به زیارت مرقد مطهر امامزاده سید محمد، فرزند امام هادی علیه‌السلام رفتیم. در سامرا دو امام بزرگوار، حضرت امام هادی علیه‌السلام و فرزند بزرگوارش حضرت امام حسن عسکری علیه‌السلام مدفونند. مکان زیارتی دیگر، سرداب غیبت امام زمان علیه‌السلام نیز در این جا واقع است. در کاظمین مرقد منور و مطهر حضرت امام موسی کاظم علیه‌السلام و نوه‌ی بزرگوار ایشان حضرت امام جواد علیه‌السلام قرار دارد.

کاظمین نسبت به دیگر جاهایی که رفته بودیم از شهریت بیشتری برخوردار بود و سبک و سیاق خیابان و حرم ما را به یاد مشهد مقدس انداخت.

پس از کاظمین راهی بغداد شدیم و یک شب آنجا بیتوته کردیم. صبح زود با ناباوری برای ترک بغداد به فرودگاه رفتیم. ظهر بود که به زاهدان رسیدم و حالا ما مانده‌ایم و کوله‌باری از خاطرات یک سفر پر ماجرا و دوستداشتنی.

/ 3 نظر / 31 بازدید
عاطفه

ما یک پیاله ایم که لبریز باده ایم این یک پیاله را به مَلَک هم نداده ایم با هر سلام صبح به آقای بی کفن انگار رو بروی حرم ایستاده ایم با نوکری خانه ی ارباب باوفا احساس میکنیم که ارباب زاده ایم شکر خدا که نان شب ما«حسین(ع)» شد ممنون لطف مادر این خانواده ایم داریم با« حسین حسین» پیر میشویم خوشحال از این جوانی از دست داده ایم ...

عااااطفه

خوشبحالتون خاله جون...کاش یه روزی همه با هم بریم